2006 – 2007 öğretim yılında İYTE Mimarlık ve Şehir ve Bölge Planlama Bölümü öğrencilerinin birlikte yaptığı AR 190 Rölöve Stajı, 09 – 20 Temmuz 2007 tarihleri arasında, Çanakkale ilinin Ayvacık ilçesi ve köylerinde gerçekleşti. Staj süresince başta ilçe kaymakamı Şenol Levent Elmacıoğlu ve belediye başkanı Mehmet Ünal Şahin olmak üzere, ilçe ve bölgedeki çeşitli kurum ve kuruluşların verdiği destek, İYTE Şehir ve Bölge Planlama Bölümü yarı – zamanlı öğretim üyesi ve Ayvacık Belediyesi İmar Müdürü İzzet Özkeresteci tarafından kurulan bağlantılar sayesinde sağlandı. Çalışma programı İYTE Mimarlık Bölümü’nden Zeynep Aktüre tarafından oluşturulan ve aynı bölümden Feray Maden ve Kader Reyhan, İYTE Şehir ve Bölge Planlama Bölümü’nden Ulaş Kılıçkaya ve Ömer Selvi ile İYTE Restorasyon Bölümü’nden İpek Akbaylar ile birlikte yürütülen staja iki bölümden toplam 60 öğrenci katıldı.

İYTE Rektörlüğü araçlarıyla İzmir’den Ayvacık’a hareketlerinden hemen önce Kader Reyhan tarafından yapılan kısa bir sunuştan ölçülü çizim konusundaki ilk bilgilerini alan öğrenciler, altı ve dört kişilik altışar grup halinde Ayvacık eski kent merkezindeki tarihi yapılar ve sokaklarda yaptıkları ilk ölçümlerle bu bilgilerin ilk uygulamasını yaptılar ve stajın dördüncü günü öğleye kadar ilk projelerinin çizimlerini büyük ölçüde tamamlamayı başardılar. Aynı günün öğleden sonrası, bölgedeki en önemli arkeolojik alanlardan biri olan Assos’a dinlenmeyle birleşen bir eğitim gezisi ile değerlendirildi.

Staj ekibi ikinci projede ikiye bölünerek, ilk projede tek yapı çalışan gruplar Söğütlü köyünde sokak cephesi, sokak cephesi çalışanlar ise Paşaköy’de biri cami olmak üzere dört tek yapı ölçümü gerçekleştirdi. Böylece tüm gruplar hem tek yapı ölçeğinde plan, görünüş, kesit ve detay, hem de sokak ölçeğinde cephe ve genel görünüş ölçüm ve çizimleri yapmayı öğrenmiş oldular. İkinci projenin ölçüm ve çizimine ayrılan üç günü, bölgedeki Apollo Smitheion Tapınağı ve Truva antik kenti ile Çanakkale’ye düzenlenen eğitim gezisi izledi.

Gezinin ardından ikinci projelerinin çizimlerini tamamlayan gruplar, bir yandan her iki projenin çizimlerinde gerekli düzeltmeleri yaparken, bir yandan da çalışılan üç ayrı yerleşim için 1/500 ölçekli birer arazi paftası hazırladılar. Staj boyunca çekilen fotoğrafların arşivlenmesinin ardından, her yerleşimde ölçülüp çizilen yapı ve sokakları, ayrıca Ayvacık eski kent merkezindeki ilk çalışma gününün öğleden sonrasında saptanan kat yükseklikleri ile kullanım farklılıklarını gösterenler arasından seçilen fotoğraflar ilgili paftalara yapıştırılarak, çalışmalar tamamlandı.

Tüm çizimler bir araya getirilerek staj boyunca çizim çalışmalarının yürütüldüğü okulun yemek salonunda açılan sergi, halen bölge yetkilileri ve aralarında Ayvacık Uluslararası Kültür ve Sanat Şenliği katılımcıları da bulunan diğer ziyaretçiler tarafından görülebiliyor. Staj süresince yapılan çalışmaların, gerek Ayvacık, gerekse Paşaköy ve Söğütlü’de hızla değişmekte olan mevcut dokuyu belgelemiş olmanın yanı sıra, ilgili yerel yöneticilerin mimari ve kentsel mirası koruma amaçlı girişimlerine iyi bir temel oluşturacağı anlaşılıyor.

arkitera

İYTE Mezunlar Derneğini e Bülteni VUU! nun ağustos sayısı çıktı.

 http://www.iytemed.org/files/VUU%21%202007-08.pdf

Sanayiciye yüksek teknoloji eğitimi

Amaç, işadamlarının ülkeye daha çok katma değer sağlamasını gerçekleştirmek

Kurduğu KOBİ okulu ile geçen yıl 10 bin sanayici ve işadamına eğitim veren Ege Bölgesi Sanayi Odası, (EBSO), bu yıl da İzmir Yüksek Teknoloji Enstitüsü (İYTE) ile birlikte sanayicilerin ülkeye daha çok katma değer sağlaması için yüksek teknoloji eğitimleri verecek. İzmir Yüksek Teknoloji Enstitüsü Rektörü Prof. Dr. Zafer İlken, Rektör yardımcıları Prof. Dr. Macit Toksoy ve Prof. Dr. Halis Püskülcü ile birlikte, EBSO Yönetim Kurulu Başkanı Tamer Taşkın’ı ziyaret etti. Ziyarette konuşan Taşkın, üniversite sanayi işbirliğinin önemine dikkat çekerek, İYTE ile EBSO’nun birlikte projeler üretmesi gerektiğini söyledi.

Büyük katkı
Almanya başta olmak üzere, gelişmiş ülkelerde üniversite-sanayi işbirliğindeki başarının ekonomiye büyük katkı sağladığına işaret eden Taşkın, “İYTE ile birlikte özellikle sanayicilerin katma değeri yüksek ürünleri üretmesi için yüksek teknoloji eğitimleri verebiliriz. Önümüzdeki aydan itibaren bu eğitimleri başlatabiliriz” dedi. Yeni dönemde sanayicilerle işbirliğini daha da artıracaklarını dile getiren Prof. İlken ise, sanayici ile içiçe çalışacaklarını söyledi.

MURAT ŞAHİNE (HABER MERKEZİ)
http://www.yeniasir.com.tr/ya2007/02/14/

GURUR DUYUYORUZ
İYTE’li öğrencilerin, ailelerinin, öğretim üyeleriyle bütünleşiğini görmek, doğrusu gözlerimi yaşarttı. ODTÜ’den mezun olduğumdan beri böylesine coşkulu bir tören görmedim. ODTÜ de bir zamanlar sanki Ankara’nın dışında ve Ankara’ya yabancıydı. Bugün durumu ortada. İzmirli yöneticilerimiz, İzmir’in metropol sınırı içindeki İYTE’yi gün gelecek, fark edecek. Umarım geç kalmazlar.
İYTE Rektörü Prof. Dr. Semra Ülkü, bu mezuniyet töreninde, güzel bir sanatçıya onursal paye verse, tüm Türkiye’nin ilgisini çekerdi, medya mensupları Urla’ya yıldız olup yağardı. Oysa, Rektörümüz Ülkü, İYTE’nin teknik yetkinliğini artırmak için tüm çabayı ciddiyet ve özveriyle sürdürüyor. Kendisini kutluyorum.
İYTE ve gençler için daha sık yazmak gerekiyor, yazacağım.

METİN ALTIOK OLMAK
Sivas katliamının 13. yılı, İzmir’in birçok ilçesinde hüzünle fakat yoğun katılımla anıldı. İzmir’in ünlü ozanı Metin Altıok da katliamda yaşamını yitirenler arasında. Evinden Atatürk resmini indirtmeyen, Türklüğü ile gurur duyan, İzmir’i ve Karşıyaka’yı dizelerine yansıtan Altıok, ulusal ölçekte bir simge. Özgürlük ve demokrasi uğruna, yakılmaktan kaçınmayan Altıok’a İzmirli tam olarak sahip çıkmadı.
İYTE’li gençler gibi Kızı Zeynep Altıok’un dediği gibi, Metin Altıok’un “Gölgesi Yıldız Dolu”.
İYTE’li gençler gibi

Yeni Asır
İskender Odabaşoğlu
http://www.yeniasir.com.tr/ya2006/07/03/index.php3?kat=ana&sayfa=iskender_odabasoglu&bolum=yazarlar

O’nun ismine, geçtiğimiz kış İzmir Yüksek Teknoloji Enstitüsü’ne yaptığımız bir ziyaret sırasında rastladım.
İYTE’nin Fen Fakültesi Bölümü’ne geçtiğimizde, tanıştığımız öğretim üyeleri ve öğrencilerin, dekanları Prof.Dr.Durmuş Ali Demir’den büyük bir saygı ve sevgi ile sözettiklerini gözlemledim.
Bize bölümde rehberlik eden Doç.Dr. Ayten Nalbant aracılığıyla da tanıştım.
Karşı karşıya gelir gelmez, bizimle konuşurken bile, O’nun kafasında çok daha farklı şeyler düşündüğünü gözlemledim.
Sanki “bırakın da şu kafamdaki sorulara bir cevap bulayım” dercesine zaman zaman gözümüzün içine bakıyor ama, peş peşe gelen sorularımızı da cevapsız bırakmıyordu.
Konu eğitime gelince, Prof.Dr.Durmuş Ali Demir açıldıkça açıldı.
Ortadoğu Teknik Üniversitesi’nden, elekrik elekronik mühendisi olarak mezun olan Prof.Durmuş Ali Demir, küçüklüğünden beri fiziğe olan tutkusunu yenemeyip, aynı üniversitenin fizik bölümünü de bitirmiş.
Şimdi, “yüksek enerji fiziği” konusunda dünya otoriteleri arasında yeralıyor.
İşte “fizik dahisi” Prof.Durmuş Ali Demir.
.........................
Durmuş Ali Demir, 1967 yılında çiftçi baba Ali Osman ve anne Meryem Demir’in oğlu olarak, Mersin Silifke’nin bir Yörük Köyü’nde dünyaya gelir. İlkokulu köyünde tamamlayan Durmuş Ali, ortaokula komşu köyde başlar.
Adana’daki akrabaları, eğitimdeki başarı ve isteği karşısında duyarsız kalamaz ve O’nu yanlarına alır.
Ortaokuldan sonra devlet parasız yatılı sınavlarına giren Durmuş Ali, Ankara’da okuma hakkını elde eder.
Devamını kendisinden dinliyoruz: – Küçüklükten beri temel bilimlere çok meraklıydım. Özellikle de lisedeyken fiziğe çok ilgim vardı. Başka dersleri bırakıp fizik çalışırdım. Deneylerle çok fazla uğraşırdım. Okulda pek çok alet yakmışlığım vardır. Kitaplara düşkünlüğümden dolayı da sürekli fiziği takip ederdim.
Lisede çok aktif bir öğrencilik geçiren Durmuş Ali, maddi durumu el vermediği için, üniversite sınavları için dersaneye gidemez ve kendi kendine hazırlanır.
1986 yılında ODTÜ Elektrik-Elektronik Mühendisliği Bölümü’nü kazanır. Ancak okul masraflarını karşılayacak kimsesi yoktur. İş başvurusu yaptığı Meteoroloji Genel Müdürlüğü’nden olumlu cevap alan Durmuş Ali, gündüz okula, gece işe gitmeye başlar.
Kendisi o yılları şöyle anlatıyor:

TEK BAŞINA – Herşeyimi kendim karşılamak durumundaydım. Bu bir anlamda bana da özgürlük veriyordu. Ama doğal olarak yorucu ve tempolu bir yaşamdı. Mühendislik bölümünde okurken, içimdeki fizik aşkını bir türlü yatıştıramıyordum. Birinci sınıfın sonunda, değerli hocam Metin Durgut’un yardımı ile, fizik bölümünde yandal olarak eğitim almaya başladım.
1991 yılında, ODTÜ’den elektrik-elektronik mühendisi olarak mezun olan Durmuş Ali Demir, kendisi için hayati önem taşıyan bir karar aşamasındadır.
Mühendis olarak özel bir şirkette işe başlayıp iyi para kazanmaya başlayabilir. Bu durum güzel de, fiziğe olan yoğun ilgisini nasıl bastıracak?
“Bir gece boyunca uzun uzun düşündüm ve farkettim ki, en çok mutlu olduğum zaman, aklımda bir problemin oluşmasıydı” diyen Durmuş Ali Demir devam ediyor:

BİLİM ADAMI OLMAK – Kafamda oluşan problem, günlük hayattan bir olay da olabiliyordu. Onu çözene kadar, yemek, içmek vs. fonksiyonlarımı bile ikinci sıraya bırakabilirdim. Bu bilimin gerektirdiği en önemli şeydir. Örneğin öğrencilerimiz arasında çok zeki bir öğrenci olabilir, kendisi ne sorsak cevaplıyordur. Ama bu bir bilim insanı olmak için kesinlikle yeterli değildir. Çünkü başkasının sorduğu sorulara cevap verebilirsiniz. Bu önemli değil. Soruları kendiniz sormanız önemlidir. Böyle düşününce kendi tabiatımın buna daha yakın olduğunu tespit ettim ve fiziğe devam kararı aldım. Bu, bana göre hayatımda yaptığım en güzel tercihlerden birisidir. Bir diğer isabetli tercihim de eşim…
Mühendis diplomasını bir kenara bırakan Durmuş Ali Demir, ODTÜ’nün Fizik Bölümü araştırma görevlisi sınavlarına girer ve kazanır. Görevi sırasında akademik kariyer de yapan Demir, 2 yılda yüksek lisansını, hemen peşinden 1.5 yılda da “yüksek enerji fiziği” üzerine doktorasını veri. Arkasından da, kazandığı TUBİTAK bursu ile, Amerika’da Pensilvania Üniversitesi’ne araştırmacı olarak gider. 1997 yılında M.Necati Parlar Vakfı Teşvik Ödülü’nün sahibi olur.
Devamını kendisi anlatıyor: – Sanırım Türkiye’de ortalamaya baktığımızda, en uzun süreli doktora sonrası araştırma yapanlardan birisiyimdir. Pensilvania Üniversitesi’nde bir yıl kaldıktan sonra araştırmalarıma devam etmek üzere İtalya’ya gittim.

İTALYA’DA AŞK…
Genç Doçent Durmuş Ali Demir, İtalya’da çalışmalarını sürdürürken, kendisine yıllar sonra “hayatımın en önemli şanslarından biriydi” dedirtecek bir kişi ile tanışır.
Dokuz Eylül Üniversitesi Elektrik Mühendisliği’nden mezun olan Güleser Kalaycı, Demir’in çalıştığı araştırma merkezinde görevlidir. Bir yemekte karşı karşıya gelirler ve ikisi tanışırlar.
O anı, Durmuş Ali Demir anlatıyor: – Ondan hoşlanmıştım. Ama kendisi çalışmalarını tamamladıktan sonra İzmir’e geldi. Katılmam gereken bir sempozyum gereği ben de İzmir’e geldim. Aslında en büyük nedenim buraya gelip Güleser Hanım’a evlenme teklifi etmekti. Buluştuk. Teklif ettim ve kabul etti. 25 Aralık 2001 tarihinde evlendik. Hemen peşinden de yeni evli çift olarak Amerika Minesota Üniversitesi’nde araştırma görevlisi olarak işe başladık.

İYTE YILLARI
Yaptığı çalışmalarla 2001 yılında Sedat Simavi Fen Bilimleri Ödülü’nü kazanan Durmuş Ali Demir, 2003 yılında İzmir Yüksek Teknoloji Enstitüsü’nde (İYTE) Öğretim Üyesi olarak göreve başlar ve hemen arkasından da profesör olur. 2004 yılında “TÜBA Genç Bilim İnsanı Ödülü”nü alan Demir, aynı yıl İYTE’de Fizik Bölüm Başkanı olur. Yazdığı yayınlar ve makaleleriyle çalışmalarına devam eden genç profesör, 2005 yılında “TUBİTAK Teşvik ödülü”ne layık görülür ve aynı yıl İYTE Fen Fakültesi’ne dekan olarak atılır.

“Bilim alanında hep döküntü topluyoruz”
Uluslararası deneyim sahibi, çifti diplomalı Prof. Durmuş Ali Demir’le, Türkiye’deki bilimsel gelişmeler üzerine de konuşuyoruz: – Bizim sorunumuz, ya acele ediyoruz, ya da geç kalıyoruz. Hep Amerika ve Avrupa önde. Ve biz hep geriden geliyoruz. Bir türlü onlarla aynı frekansta birşeyler yapamadık. Onların arkasından geliyor, onların bıraktığı döküntüleri toparlıyoruz diyebilirim. Uygulama bazında bazı şeyler yapabiliriz. Bizim ülkemize has bitkilerin üzerinde biyoteknolojik bir takım işlemler yaparak belli bir tür ilaç üretebiliriz. Liselerden zeki ve güzel çocuklar yetiştikçe, birşeyler olacağını umuyorum. Örneğin yakın zamanda İsviçre’nin Cenevre Kenti’ndeki CERN Araştırma Merkezi’ne gittim. Burası çok büyük bir merkez. Çalışan kişi sayısı onbinleri aşar. ODTÜ Elektronik Mühendisliği’nden iki öğrenci de burada çalışıyorlardı. Çocuklar benimle tanışmak için yanıma geldi. Başlarındaki yabancı adam şöyle söyledi bana: Sizde başka böyle öğrenci var mı? Çocuklar zehir gibi çalışıyorlar. 8 ayda bitirmeyi planladığım işleri 1 haftada bitirdiler. Yetenekli öğrencilerimiz, gittikleri yerde ülkemizin gururu oluyorlar. Gençlerden ümitliyim. Yeter ki onların önünü açalım.

“Oğlumu sınavdan sınava koşturmak istemiyorum”
Güleser Hanım ile çok mutlu bir evliliği olduğunu anlatan Prof. Durmuş Ali Demir’in 6 aylık Alp Yarkın adında bir oğlu var. “Yarkın”ın kelime anlamının ‘günışığı’ demek olduğunu belirten Prof. Demir, oğlunun isminin böle bir anlam taşımasını özellikle istediğini belirtiyor. Yarkın’ın geleceğini şimdiden farklı alanlara yönlendirmek istediğini anlatan Prof.Demir devam ediyor: – Eşime hep şunu söylüyorum; oğlumuzu bir yarış atı gibi sınav sınav koşturmayalım. Müzisyen olsun, varsın keman çalsın. Hayatın başka tatlarını yakalasın istiyorum. Ülkemizde çocuklar, ortaöğretimde sınava hazırlanıyor, lise ve üniversite derken bütün hayatları bir koşturmaca haline geliyor. Yaşamaya vakti kalmıyor çocukların. Sonra ortaya robot gibi insanlar çıkıyor. Soru çözmeyi, sınavdan sınava koşmayı biliyor ama, hayattan haberleri yok. Ben bunu üniversiteye gittiğimde farketmiştim. Dersaneye gitmemiştim ama dersaneye gidenlerle aramda o kadar fark vardı ki; onların birinci sınıftaki cevapları kalıp gibiydi. Ama ikinci sınıfta yetmedi bilgileri tabi. Ben kendim çözmeye alışmış olduğum için, biraz daha bilinçli davranabiliyordum. Ama dersaneden gelenler, özel yetiştirilmiş, soru tekniğine göre koşullandırılmış insanlardı. Kafalarına yerleştirilmiş kalıplara uymayan sorulara cevap veremiyorlardı. İnsan kendi düşünüp, yapmalı mutlaka.

İYTE’de ve Türkiye’de olmaktan mutluyum
Yurtdışından aldığı sayısız teklifi geri çeviren, bu güne kadar 54 bilimsel yayında imzası bulunan, çok sayıda sempozyuma bildiri sunan Prof.Dr.Demir, İzmir Yüksek teknoloji Enstitüsü’nde (İYTE)kendisini mutlu hissettiğini belirterek şöyle devam ediyor: – İYTE’de olmaktan ve Türkiye’de olmaktan mutluyum. Elimden geleni de yapmaya çalışıyorum. Bu ülke için, az olabilir ya da kötü olabilir, çalışıp bir şeyler yapmak lazım. Parasal açıdan hiç bir zaman yüksek beklentilerim olmadı. Çok lüks yaşayan insanlar değiliz zaten. Bir evimiz ve eşimin kullandığı bir otomobilimiz var. Onun haricinde şimdilik tek derdimiz, oğlumuzu büyütüp yetiştirmek.

x karenin sinisünün entegrali!
Prof.Dr.Durmuş Ali Demir, temel bilimlere olan ilgisi ile ilgili bir anısını şöyle anlatıyor: – Lisede bir gün İngilizce dersindeyiz. Benim de İngilizcem fena değildi. Hoca ders anlatırken, ben de kendi kendime kafamdaki bir fizik problemini çözmeye çalışıyordum. “X karenin sinüsünün integrali”ni almaya çalışıyorum. Tabi yıllar sonra öğreniyorum ki, bunu yapabilmek çok zor. Öğretmen kızıp sınıftan atmıştı beni.

Yeni Asır
http://www.yeniasir.com.tr/ya2006/09/29/index.php3?kat=sarma&sayfa=dodabasi_sar&bolum=yazarlar

İzmir Yüksek Teknoloji Enstitüsü,
ODTÜ,
Sabancı,
Bilkent,
Fatih,
Afyon Kocatepe,
Bahçeşehir,
Çanakkale 18 Mart,
Çukurova,
Süleyman Demirel ve
Uludağ Üniversitesi

mezunları “Diploma Ekleri” sayesinde AB ülkelerinde daha kolay iş bulacak.

Avrupa Komisyonu, Avrupa Konseyi ve UNESCO/CEPES tarafından geliştirilen ‘Diploma Eki’, seviye ve sertifika gibi derece belgelerinin akademik ve profesyonel düzeyde tanınmasını kolaylaştırıyor.

Bu belge sayesinde mezunların yurtdışındaki iş ya da eğitim olanakları artıyor.

Kaynak: Akşam

Eğitim kalitesi göz dolduruyor

“İYTE’‘de okumak bir ayrıcalıktır”

Öğrenciler ise eğitimden çok memnunlar, geçen gün bir arkadaşla konuştuğumuzda bize şunları söyledi: “Gerek eğitim kalitesi, gerek profesörlerimiz gerekse geniş laboratuar olanaklarımız olsun, gerek yurtlarımız olsun herşey çok iyi burada. Görüyorsunuz yurtları odalar çift kişilik ve karşımızda deniz, daha ne isteyebiliriz ki? Bence İYTE’‘de okumak bir ayrıcalıktır.” Sonunda İYTE’‘yi tanıtacak bir site kuruldu ve üstüne üstelik İnternet üzerinden “Canlı Destek Hattı” da sitede mevcut yani siteye girip İYTE ile ilgili Canlı/Çevrimiçi destek alabilirsiniz, İYTE’‘yi yakından tanıyabilirsiniz. Kim bilir belki seneye bir İYTE’‘li olursunuz…

Röportaj: İYTE-Haberleşme ve Aktivite Topluluğu
İYTE Tanıtım Sitesi: www.iyte-hat.com/v2/tanitim.asp
Canlı Destek Hattı: www.iyte-hat.com/v2/ossdestek.asp